دور از تو هر شب تا سحر گريان چو شمع محفلم تا خود چه باشد حاصلي از گريه بي حاصلم ؟ چون سايه دور از روي تو افتاده ام در كوي تو چشم اميدم سوي تو واي از اميد باطلم از بسكه با جان و دلم اي جان و دل آميختي چون نكهت از آغوش گل بوي تو خيزد از گلم لبريز اشكم جام كو ؟ آن آب آتش فام كو ؟ و آن مايه آرام كو ؟ تا چاره سازد مشكلم در كار عشقم يار دل آگاهم از اسرار دل غافل نيم از كار دل وز كار دنيا غافلم در عشق و مستي داده ام بود و نبود خويشتن اي ساقي مستان بگو ديوانه ام يا غافلم چون اشك مي لرزد از موج گيسويي رهي با آنكه در طوفان غم دريا دلم دريا دلم
درباره
وبلاگ
مگذر از من 
نویسنده:
