تا که اسرار دلم را

به تو گويم ، به تو گويم

من به جز اين ره باريک

نتوانم که بپويم

*
فرصتي به من عطا کن

حرف آخرم بگويم

*

تو نگو نگاه مردم

تو نترس از آبرويم

چه کم آيد از تو آخر؟

گر رسم به آرزويم

      

                       شبی با شعرهایم گریه کردم

                       دوباره از تو با دل شکوه کردم

                       زدم چنگی میان پرده هایم

                       پریدم از حصار نرده هایم

                       دویدم تا بیابم تکیه گاهی

                       بریزم اشک گرمی روی آهی

                       نگاهم سرد بود و غصه می خورد

                       مرا باخود به جایی دور می برد

                       دو باره آسمان بیداد می کرد

                       دو باره شعر من فریاد می کرد

                       من اما می دویدم تا بگریم

                       مگر می شد که آن شب من نگریم

                                چشم فروبسته اگر وا كني 

                      غير كه غافل ز دل زار تست 

                      بي خبر از مصلحت كار تست